Κάγκελα μπαλκονιού: Οικονομικές λύσεις για να τα καθαρίσετε από σκουριά και βρομιές, εύκολα κι αποτελεσματικά

Κάγκελα μπαλκονιού: Οικονομικές λύσεις για να τα καθαρίσετε από σκουριά και βρομιές, εύκολα κι αποτελεσματικά

Το καλοκαίρι είναι η ιδανική περίοδος για να περνάτε χρόνο στο μπαλκόνι σας. Όταν, όμως, αυτό δεν είναι αρχικά καθαρό και στη συνέχεια κατάλληλα διακοσμημένο, τότε η μαγεία μειώνεται καθώς άλλο να βλέπει κανείς γύρω του αιώρες και εξωτικά φυτά και μαξιλάρες και άλλο ένα άδειο, μουντό μπαλκόνι με σκουριασμένα κάγκελα και λεκέδες στο δάπεδο.Άρα, χρειάζεται να κάνετε τις ανάλογες κινήσεις άμεσα, ώστε να φρεσκάρετε το μπαλκόνι και τα κάγκελα και στη συνέχεια  να ανανεώσετε τη διακόσμηση του μπαλκονιού σας και να φέρετε το summer mood… στα πόδια σας!

Υποδεχθείτε το καλοκαίρι με τον πιο όμορφο τρόπο

Τα κάγκελα του μπαλκονιού λερώνονται όλους τους μήνες του χρόνου, αλλά οι περισσότεροι από εμάς προτιμάμε να τα καθαρίζουμε την άνοιξη ή το καλοκαίρι επειδή τότε τα βλέπουμε πιο συχνά και συνειδητοποιούμε πόσο βρόμικα είναι!!

Σας έχουμε, λοιπόν, όλα τα tips και τις λύσεις για να καθαρίσετε τα βρόμικα κάγκελα εύκολα και όσο το δυνατόν πιο οικονομικά.

Καθαρίστε τα κάγκελα 

Πάρτε μια σκληρή βούρτσα (θα βρείτε σε καταστήματα με είδη καθαρισμού) και τρίψτε τα κάγκελα με ένα μείγμα νερού με λεμόνι. Εναλλακτικά χρησιμοποιήστε ειδικό απορρυπαντικό για κάγκελα και μεταλλικές επιφάνειες (θα βρείτε σε σούπερ μάρκετ ή σε καταστήματα με είδη εξωτερικών χώρων) και αναμείξτε το απορρυπαντικό με νερό σε αναλογία 1:1. Οι κινήσεις που πρέπει να κάνετε όταν καθαρίζετε τα κάγκελά σας είναι από πάνω προς τα κάτω. Χρησιμοποιήστε σφουγγάρι αν τα κάγκελά σας έχουν σχέδια και δεν είναι εύκολο να καθαριστούν με βούρτσα.

Τα πολύ βρόμικα και σκουριασμένα κάγκελα θα χρειαστούν οπωσδήποτε βάψιμο.

Προσοχή Αν καθαρίσετε τα κάγκελα και παραμείνει βρομιά πάνω τους τότε ίσως χρειαστούν βάψιμο.

Αφού καθαρίσετε τα κάγκελα αφήστε τα να στεγνώσουν φυσικά καθώς τα μεταλλικά κάγκελα δεν λεκιάζονται εύκολα και δεν δημιουργούν σημάδια από το ήλιο.

Έξτρα tip Αν τα κάγκελά σας περιέχουν γυάλινες επιφάνειες τότε θα πρέπει να καθαριστούν και αυτές όπως θα καθαρίζατε οποιαδήποτε άλλη γυάλινη επιφάνεια. Ένα απλό καθαριστικό που θα κάνει τα τζάμια να αστράψουν φτιάχνεται με την ανάμειξη 1/4 φλ. καθαρού οινοπνεύματος, 1/3 φλ. ξιδιού και 1/2 φλ. νερού. Εναλλακτικά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε νερό με ξίδι (σε ίση αναλογία) ή υγρό πιάτων με νερό. Ξεπλύνετε στο τέλος με χλιαρό ή ζεστό νερό και σκουπίστε με ένα βαμβακερό πανάκι.

Καθαρίστε τις γυάλινες επιφάνειες των κάγκελών σας με νερό και ξίδι.

Πώς να καθαρίσετε τα σκουριασμένα κάγκελα

Βλέπετε τα κάγκελά σας να έχουν πιάσει σκουριά. Καθαρίστε τα με τους εξής τρόπους:

Λεμόνι με αλάτι: Στύψτε ένα λεμόνι μέσα σε ένα μπολ και ρίξτε παράλληλα και δύο κουταλιές της σούπας αλάτι. Την πάστα που θα δημιουργηθεί απλώστε την στη σκουριά και αφαιρέστε την με ένα πανί. Στη συνέχεια ξεπλύντε με νερό και στεγνώστε με ένα καθαρό πανί.
Σόδα: Αναμείξτε ίσα μέρη σόδας και νερού. Την πάστα που θα δημιουργηθεί απλώστε την στις σκουριασμένες επιφάνειες. Αφήστε να περάσουν τρία λεπτά και στη συνέχεια απομακρύνετέ την με ένα στεγνό πανί. Σε περίπτωση που η σκουριά είναι έντονη, χρησιμοποιήστε για αποτελεσματικότερο  καθάρισμα μια μεταλλική βούρτσα.

Τα καθαρά κάγκελα είναι σημαντική υπόθεση σε ένα μπαλκόνι, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Επιλέξτε μια ηλιόλουστη μέρα για να στεγνώσουν πιο γρήγορα τα κάγκελά σας ή μια βροχερή μέρα αν μένετε σε ψηλό όροφο και φοβάστε μην ακούσετε καμιά παρατήρηση από τους γείτονες (που θα ακούσετε σίγουρα ειδικά αν έχετε προηγούμενα με τον συγκεκριμένο γείτονα). Στη δεύτερη περίπτωση θα πρέπει να στεγνώσετε τα κάγκελα με ένα πανάκι για να μην μείνουν πολλή ώρα βρεγμένα.

Πώς να βάψετε τα κάγκελα του μπαλκονιού σας

Χρησιμοποιήστε αστάρι για να μονώσετε την επιφάνεια και να μπορεί στη συνέχεια να εφαρμοσθεί καλύτερα η μπογιά. Χρησιμοποιήστε μπογιά διαρκείας για μεταλλικές επιφάνειες (θα βρείτε σε χρωματοπωλεία).

Όσο πιο περιποιημένη είναι η βεράντα σας τόσο πιο πολύ θα απολαμβάνετε να κάθεστε σε αυτή.

Tip Τα κάγκελα σκουριάζουν λόγω επαφής του μετάλλου τους με νερό. Καλύψτε με πλαστικές επιφάνειες τα κάγκελα κάθε φορά που βρέχει. Έτσι θα αποφύγετε το τακτικό βάψιμό τους.

Tip Αν το μπαλκόνι σας βρίσκεται κοντά σε θάλασσα τότε μπορείτε να περάσετε ακόμα ένα στρώμα υδρόφοβης διαφανούς ακρυλικής ρητίνης, που θα βοηθήσει ώστε να απωθείται η υγρασία λόγω θάλασσας ή λόγω βροχής.

Αν το σπίτι σας είναι παραθαλάσσιο τότε ίσως χρειαστεί να καθαρίζετε τα κάγκελά σας πιο τακτικά γιατί λόγω υγρασίας σκουριάζουν πιο εύκολα.

#Σκουριά #Συντηρηση #Μεταλλικά_Καγκελα

Diagonal Dwelling: Η κατοικία με το ασυνήθιστο σχήμα


Το ασυνήθιστο σχήμα της κατοικίας Diagonal Dwelling δεν προσφέρει μόνο ιδιαίτερη εμφάνιση αλλά εξυπηρετεί και στη θέα καθώς και στο φως του ήλιου το οποίο εισέρχεται πιο εύκολα λόγω του σχήματός της.

Diagonal-Dwelling

Το εσωτερικό της διαθέτει κουζίνα, καθιστικό, μίνι-μπαρ και ένα υπνοδωμάτιο με άνετο κρεβάτι, ενώ στον εξωτερικό χώρο περιλαμβάνονται ένα τζακούζι και ένα εντυπωσιακό rooftop.

Η σύγχρονη κατασκευή χρειάζεται 20 εβδομάδες για να κατασκευαστεί και λιγότερο από 10 ημέρες για να εγκατασταθεί στο σημείο επιλογής του εκάστοτε αγοραστή.

*Source Uncrate

Πηγή: didee.gr

#Κτίριο #Περιεργο_Σχήμα

Ένας αρχιτεκτονικός αστερισμός στον Ειρηνικό Ωκεανό θέλει να καθαρίσει και να αποκαταστήσει το υδάτινο οικοσύστημα

Μέσα από το πρότζεκτ «Εn·cap·su·lat·ing», οι αρχιτέκτονες Lucy Zakharova και Ted Lu έχουν ως στόχο τον σχεδιασμό ενός αστερισμού από πέντε κάψουλες, οι οποίες θα κατασκευαστούν από απόβλητα του Ειρηνικού Ωκεανού.


Αυτές οι κάψουλες του «Εn·cap·su·lat·ing» θα τοποθετηθούν σε διαφορετικά βάθη του ωκεανού και θα χρησιμεύουν στον καθαρισμό και την αποκατάσταση του υδάτινου οικοσυστήματος, μετριάζοντας έτσι την κρίση που έχει προκληθεί λόγω της ρύπανσης των ωκεανών. Βέβαια, ο απώτερος στόχος του πρότζεκτ είναι να αλλάξει ριζικά η ανθρώπινη στάση απέναντι στο συγκεκριμένο θέμα που μας αφορά όλους.

Με βάση την έρευνα που έχουν κάνει οι Lucy Zakharova και Ted Lu, η ανθρώπινη συμπεριφορά έχει δημιουργήσει αρνητική επίδραση στο θαλάσσιο οικοσύστημα μέσα στην πάροδο των χρόνων, μολύνοντας και καταστρέφοντάς το. Λόγω των υπερβολικών ποσοτήτων πλαστικού που καταλήγουν στους ωκεανούς, έχουν δημιουργηθεί τεράστιοι όγκοι με απόβλητα, τα οποία προκαλούν σαφώς τεράστια ζημιά στην υδρόβια ζωή και τα οικοσυστήματα.

Εn·cap·su·lat·ing

Αυτές οι «νησίδες» από πλαστικό μεταφέρονται από σημείο σε σημείο, βλάπτοντας τη ζωή πολλών ειδών. Για παράδειγμα, οι θαλάσσιες χελώνες νομίζουν ότι τα πλαστικά είναι μέδουσες και τα τρώνε, με αποτέλεσμα τελικά να πεθαίνουν. Την ίδια στιγμή, τα φύκια δεν αναπτύσσονται με τον τρόπο που θα έπρεπε και ως εκ τούτου επηρεάζεται ολόκληρη η τροφική αλυσίδα, με τις επιπτώσεις να αφορούν φυσικά και τους ανθρώπους.

Ο σχεδιασμός του πρότζεκτ, παρόλο που δείχνει αρκετά συμπαγής και στέρεος, δεν είναι καθόλου στατικός, καθώς τα πλαστικά θα μετακινούνται κυκλικά και με μεγάλη ένταση λόγω του συνεχώς μεταβαλλόμενου χαρακτήρα που έχει ο Ειρηνικός Ωκεανός.

Εn·cap·su·lat·ing

Μέσα από το «Εn·cap·su·lat·ing», οι δύο αρχιτέκτονες αποσκοπούν στην «αποτοξίνωση», δηλαδή στη μείωση της πλαστικής ρύπανσης στον ωκεανό, αλλά και στην ταυτόχρονη ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης για το χρέος που έχει να προστατεύει τη φυσική κληρονομιά.

Με πληροφορίες από Design Boom

Πηγή: lifo.gr

#Ειρηνικος_Ωκεανος #Οικοσυστημα #Αρχιτεκτονικη

Αρχιτέκτονες σχεδίασαν έναν εντυπωσιακό «γυάλινο» πύργο στο Παρίσι, φιλικό προς το περιβάλλον

Μια γαλλική αρχιτεκτονική εταιρεία με έδρα το Παρίσι, παρουσίασε πρόσφατα ένα πραγματικά εντυπωσιακό πρότζεκτ για την πολύβουη συνοικία La defence του Παρισιού που στεγάζονται κυρίως επιχειρήσεις.


Παρουσίασαν τον πύργο «tour saint-gobain», που βρίσκεται στην επιχειρηματική συνοικία του Παρισιού και αποτελεί την «μελλοντική βιτρίνα» για την τεχνογνωσία και τη διεθνή εικόνα της εταιρείας καθώς το κτίριο είναι απόλυτα «φιλικό προς το περιβάλλον».

Σύμφωνα με τους σχεδιαστές, ο πύργος είναι ένας αποτελεσματικός, λειτουργικός και ευέλικτος σύνδεσμος ανάμεσα στον κόσμο του προαστίου, με τις γύρω κατοικημένες περιοχές. Το βασικό μέλημα της εταιρείας ήταν η δημιουργία ενός κτιρίου που θα επηρεάζει άμεσα τους ανθρώπους. Ειδικότερα, οι αρχιτέκτονες είχαν ως στόχο να προκαλέσουν συναισθήματα σε όσους βλέπουν το κτίριο, χρησιμοποιώντας μια νέα δυναμική γεωμετρία με βασικό στοιχείο το ρομβοειδές σχήμα.

Στην ουσία ο πύργος είναι εμπνευσμένος από τις γεωμετρίες διαμαντιών και έχει σχεδιαστεί με έμφαση στα περιβαλλοντικά ζητήματα, με μια σειρά αρχιτεκτονικών και τεχνικών συνδυασμών και λύσεων που καθιστούν τον πύργο βιοκλιματικό. Εγκαταστάθηκαν ηλιακές οροφές, ειδικά συστήματα για θερμική απόδοση της πρόσοψης, ενώ το νερό της βροχής συλλέγεται για το πότισμα των κήπων.

πύργο-στο-Παρίσι

Η ξεχωριστή μορφολογία του πύργου τον κάνει να φαίνεται σαν να αιωρείται, ενώ είναι χωρισμένο σε τρία τμήματα: το κύριο μέρος που στεγάζει τους χώρους των γραφείων, το κάτω τμήμα που περιλαμβάνει τις υπηρεσίες και άλλους χώρους ανοιχτούς στο κοινό και το πάνω τμήμα που είναι ο χώρος «plein ciel» (ανοιχτός ουρανός).

πύργο-στο-Παρίσι

Το κτίριο περιλαμβάνει εντυπωσιακούς χώρους συναντήσεων, επικοινωνίας και υποδοχής, ενώ ένα εστιατόριο και ένας μεγάλος εσωτερικός κήπος συμπληρώνουν τις εγκαταστάσεις. Οι χώροι των γραφείων προσφέρουν πανοραμική θέα στην πόλη, ενώ υπάρχει επαρκής φυσικός φωτισμός που ενθαρρύνει την άμεση σχέση με το περιβάλλον. Τα δάπεδα των γραφείων έχουν προσιτούς εξωτερικούς κήπους που προστατεύονται από τον άνεμο.

Πηγή: lifo.gr

#Παρίσι #Κτίριο # Αρχιτεκτονική # Γυάλινος_Πύργος

Ένα εντυπωσιακό σπιράλ μουσείο δημιουργήθηκε στην Ελβετία

Τα 13 κτίρια που επαναπροσδιόρισαν τη σύγχρονη αρχιτεκτονική τα τελευταία πέντε χρόνια

Από το Oculus του Santiago Calatrava στο Λούβρο του Αbu Dhabi από τον Jean Nouvel, αυτές οι κατασκευές ξεπερνούν το μέγεθός τους, επαναπροσδιορίζοντας τον συνεχώς μεταβαλλόμενο κόσμο της αρχιτεκτονικής.


Ο σχεδιασμός των κτιρίων, των γραφείων, των μουσείων, των αεροδρομίων, των σιδηροδρομικών σταθμών και των σπιτιών δε μπορεί πάντα να είναι επαναστατική.

Στην πραγματικότητα, ένα μεγάλο μέρος της αρχιτεκτονικής αποτελείται από κατασκευές που είναι απαραίτητες για να αναπτυχθούν οι πόλεις και να προχωρήσει η ανθρωπότητα.

Κάθε τόσο, όμως, ολοκληρώνεται ένα κτίριο που σχεδόν καθολικά στρέφει τα κεφάλια και τις συλλογικές πρακτικές της αρχιτεκτονικής σε μια νέα κατεύθυνση.

Πράγματι, η κουλτούρα εξελίσσεται και για να δούμε ένα επαναστατικό έργο αρχιτεκτονικής ταξιδεύουμε στο εγγύς μέλλον, μέσα από το παρελθόν. Τα παρακάτω 13 κτίρια κάνουν ακριβώς αυτό!

Fondation Louis Vuitton του Frank Gehry, Παρίσι, 2014

Λόγω των αυστηρών οικοδομικών κανόνων και της αρχιτεκτονικής γενεαλογίας, το Παρίσι είναι από τα πιο δύσκολα μέρη του κόσμου για να σχεδιάσει με επιτυχία τη σύγχρονη αρχιτεκτονική. Ωστόσο, ο πιο λυρικός από όλους τους starchitects, ο Frank Gehry, κατάφερε να πραγματοποιήσει το εξαιρετικό Fondation Louis Vuitton που ολοκληρώθηκε το 2014 και η γυάλινη δομή του σε σχήμα σκάφους τοποθετήθηκε ανάμεσα στα δέντρα και στους χλοοτάπητες του Bois de Boulogne του Παρισιού.

Το κτίριο είναι γεμάτο με την εντυπωσιακή συλλογή έργων τέχνης της LVMH, με έργα που κυμαίνονται από Kusama και Abramovi’c έως Matisse και Giacometti κι εξαπλώνονται σε όλο τον χώρο των 126.000 τετραγωνικών μέτρων. Για την έμπνευσή του, ο Gehry κοίταξε πίσω σε πολλά σπουδαία σχέδια του 19ου αιώνα. «Πάντα αγαπούσα τα κτίρια θερμοκηπίων από γυαλί στους γαλλικούς και βρετανικούς κήπους. Στη δεδομένη τοποθεσία στο Bois de Boulogne, το γυαλί φαινόταν σαν ο καλύτερος τρόπος για να προσθέσει κανείς μια δομή στον όμορφο κήπο» λέει ο Gehry. «Φυσικά, σε ένα μουσείο, δεν γίνεται να κρεμαστούν έργα ζωγραφικής σε γυαλί, οπότε έπρεπε να σχεδιάσουμε ένα κλειστό κτίριο μέσα από το εξωτερικό γυαλί». Αυτό το παιχνίδι μεταξύ στερεών και γυάλινων στοιχείων μέχρι την τελειότητα μέσα στην καταπράσινη ατμόσφαιρα του Bois de Boulogne, είχε σαν αποτέλεσμα μια δομή που είναι τόσο ιδιότροπη και ανθεκτική, όπως και η ατέλειωτη σειρά δέντρων που την περιβάλλουν.

Shanghai Tower του Gensler, Σανγκάη, 2015

Σχεδιασμένος από τον Gensler και ολοκληρώθηκε το 2015, ο πύργος της Σαγκάης έχει φαινομενικά ατελείωτο κατάλογο: το ψηλότερο κτίριο στην Κίνα, το δεύτερο ψηλότερο στον κόσμο, το ψηλότερο κατάστρωμα παρατηρητών παγκοσμίως, γρηγορότερο σύστημα ανελκυστήρων. Ωστόσο, ο κατάλογος αυτός σχεδόν παραγκωνίζεται σε σύγκριση με το γεγονός ότι ο σχεδιασμός του κτιρίου – μια ασύμμετρη μορφή με στρογγυλεμένες γωνίες – εξοικονόμησε περίπου 58 εκατομμύρια δολάρια σε κόστος υλικού έναντι μιας παραδοσιακής κατασκευής του ίδιου μεγέθους.

«Η ασύμμετρη μορφή του πύργου, η κλίση του προφίλ του και οι στρογγυλεμένες γωνίες του επιτρέπουν στο κτίριο να αντέξει τους τυφώνες που είναι συνηθισμένοι στη Σαγκάη» λέει ο Xiaomei Lee, περιφερειακός διευθυντής της Gensler στην Κίνα και διευθυντής έργου του Shanghai Tower. «Χρησιμοποιώντας μια νέα πρακτική με αεροδυναμική σήραγγα που διεξάγεται σε ένα εργαστήριο του Καναδά, ο Gensler εξευγένισε τη μορφή του πύργου, μειώνοντας τα φορτία των ανέμων κατά 24 τοις εκατό, με αποτέλεσμα μια ελαφρύτερη δομή».

432 Park Avenue του Rafael Viñoly, Νέα Υόρκη, 2015

Το 432 Park Avenue του Rafael Viñoly είναι το ψηλότερο ολοκληρωμένο κτίριο κατοικιών στο δυτικό ημισφαίριο, βρίσκεται στην καρδιά του κεντρικού Μανχάταν και είναι ορατό και από τους πέντε δήμους. Η σιλουέτα του κυριαρχεί στον ορίζοντα της Νέας Υόρκης από κάθε γωνιά – σε αυτοκίνητα, τρένα και αεροπλάνα – γεγονός που τονίστηκε από τον παγκοσμίου φήμης αρχιτέκτονα της Ουρουγουάης. «Για να φτιάξω ένα τόσο διακριτικό και διαρκές στοιχείο στον πιο εικονικό ορίζοντα στον κόσμο είναι μεγάλη ευθύνη.

Από την αρχή, γνώριζα ότι έπρεπε να έχει μια διαχρονική ποιότητα» λέει ο Viñoly. Οι υποστηρικτές του σχεδίου θα πουν ότι χαρακτηρίζεται από κομψότητα στο ολόλευκο, ομοιόμορφο σχήμα, ενώ οι σκεπτικιστές υποστηρίζουν ότι δεν έχει χαρακτήρα. Όπως και να ‘χει, το κατόρθωμα της μηχανικής που απαιτείται για την οικοδόμηση αυτής της δομής έχει πάει την αρχιτεκτονική σε ένα υψηλότερο επίπεδο. Ή, όπως λέει ο Viñoly, «Ο σχεδιασμός απλώς εκφράζει τη δομική λύση σε μια τεράστια πρόκληση μηχανικής, αντανακλώντας ταυτόχρονα και το άλλο καθοριστικό αστικό χαρακτηριστικό της Νέας Υόρκης, το πλέγμα της πόλης».

Το κτίριο είναι ουσιαστικά έξι χωριστές κατασκευές που κτίζονται πάνω από το άλλο, με έναν κεντρικό, αδιάκοπο πυρήνα που αποτελείται από το φρεάτιο του ανελκυστήρα και όλες τις μηχανικές υπηρεσίες του κτιρίου. Έξω από αυτή τη ραχοκοκαλιά, όλος ο διαθέσιμος χώρος γεμίζει τη δομή. Ενώ υπήρξε κάποια κριτική για τον σχεδιασμό του Viñoly, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το όραμά του έχει οδηγήσει σε μια νέα εποχή σούπερ λεπτών πύργων.

Τhe Broad του Diller Scofidio + Renfro σε συνεργασία με τον Gensler, Λος Άντζελες, 2015

Με πολλούς τρόπους, οι αρχιτέκτονες Diller Scofidio + Renfro είναι σύγχρονοι μάγοι. Για παράδειγμα, στον σχεδιασμό του μουσείου The Broad στο Los Angeles που διατηρεί μια συλλογή σύγχρονης τέχνης σχεδόν 2.000 έργων, το κτίριο των 50.000 τετραγωνικών ποδιών λειτουργεί ως ένα απλό buffer μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού κόσμου. «Τα περισσότερα μουσεία είναι αδιαφανή στο δρόμο και εστιάζουν προς το εσωτερικό. Το Broad χρησιμοποιεί ένα ημιπορώδες σύστημα – το οποίο αποκαλούμε «το πέπλο»- για να δημιουργήσουμε περισσότερο ένα αστικό περιβάλλον», λέει η Elizabeth Diller, συνεργάτης και συνιδρύτρια της New Yorker εταιρίας DS + R.

«Το πορώδες του πέπλου υποδηλώνει αμφίδρομη όραση, είναι κάτι που προκαλεί από το δρόμο, ενώ η θέαση προς τα έξω μέσα από τη γκαλερί είναι περίπλοκη, έτσι ώστε οι επισκέπτες να μην αποσπούν την προσοχή τους και να μην απομακρύνονται εντελώς από τον εσωτερικό κόσμο του μουσείου». Αυτός ο σχεδιασμός τύπου κηρύθρας ενισχύει επίσης τα έργα τέχνης που στεγάζονται μέσα στη δομή, καθιστώντας το εντυπωσιακό εξωτερικό πολυλειτουργικό στην αισθητική του. «Τα τοιχώματα του πέπλου είναι επίσης σχεδιασμένα έτσι ώστε, παρά την κίνηση του ήλιου, να μην διεισδύει ποτέ στο χώρο ο άμεσος ηλιακός φωτισμός. Η κυψελοειδής δομή γύρω από το σώμα λειτουργεί σαν ένα σφουγγάρι που απορροφά και μεταδίδει το φως όπου και όπως χρειάζεται».

Oculus του Santiago Calatrava, Νέα Υόρκη, 2016

Ο Santiago Calatrava έχει δημιουργήσει μια φήμη για τη δημιουργία δομών τόσο δυναμικών, που φαίνεται ότι είναι έτοιμες να αναλάβουν πτήση ανά πάσα στιγμή. Και το σχέδιο του Oculus που γεννήθηκε στην Ισπανία δεν αποτελεί εξαίρεση. Ενώ η δομή είναι χτισμένη από χάλυβα, σκυρόδεμα, πέτρα και γυαλί, παίρνει το σχήμα ενός πουλιού, συγκεκριμένα ενός Phoenix, στα μέσα της πτήσης.

Ο συμβολισμός ενός φοίνικα που ξαναγεννιέται από την στάχτη του είναι άμεσος, καθώς το κτίριο βρίσκεται μόλις λίγα μέτρα από το Memorial and Museum της 11ης Σεπτεμβρίου στο κέντρο του Μανχάταν. Δεν είναι μόνο ο συμβολισμός, αλλά και ο σχεδιασμός – η δυνατότητα των επισκεπτών να κινούνται με ευκολία μέσα από έναν χώρο που συνδέει 11 γραμμές του μετρό και αμέτρητους χώρους λιανικής και γραφείων – που κάνει αυτό τον κόμβο μεταφοράς ένα αληθινό αρχιτεκτονικό θαύμα. «Ήθελα να φτιάξω ένα σταθμό που ο καθένας μπορεί εύκολα να βρει το δρόμο του. Γιατί η εξεύρεση του δρόμου σε έναν σταθμό είναι απαραίτητη» εξηγεί ο Calatrava. «Η ιδέα να πάει κανείς κάτω από τις μεγάλες κυλιόμενες σκάλες και να εισέλθει στη σκοτεινή ζώνη της πόλης, είναι η καθημερινότητα στη Νέα Υόρκη, αλλά πρέπει να είναι τόσο σκοτεινή;» Όχι, θέλησα να δημιουργήσω ένα χώρο που να προσφέρει στους ανθρώπους μια αίσθηση άνεσης προσφέροντας παράλληλα μια αίσθηση ασφάλειας, ανοίγοντας τα πάντα στο φως με γυμνό μάτι. Για όποιον έχει επισκεφτεί την Oculus της Calatrava, είναι προφανές ότι αυτό έγινε πραγματικότητα.

Elbphilharmonie Hamburg των Herzog & de Meuron, Αμβούργο, 2017

Στην πιο βασική της μορφή, ο σχεδιασμός της Herzog & de Meuron για το Elbphilharmonie Hamburg αποτελεί φυσική ένδειξη ότι η επανάχρηση ενός κτιρίου μπορεί να γίνει με εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Το γυαλί καλύπτει πλήρως το ανώτερο τμήμα της δομής, καθιστώντας το σαν ένα avant-garde πλοίο παρά σαν ένα χώρο για μουσικές παραστάσεις.

Ολοκληρώθηκε το 2017, ενώ το κάτω μισό του κτιρίου (στο οποίο βρίσκεται το Elbphilharmonie Hamburg) έχει ιστορία που χρονολογείται πολλά χρόνια πριν, αφού πρόκειται για ένα κτίριο από τούβλα που ήταν μια πρώην αποθήκη που χτίστηκε το 1963. Η θέση της αποθήκης αυτής ήταν σημαντική καθώς βρισκόταν στο στόμιο του ποταμού Έλβα στη γεωγραφική καρδιά της πόλης. Όταν η αποθήκη, μαζί με πολλά άλλα παλαιότερα κτίρια από τούβλα του 19ου αιώνα, εγκαταλείφθηκαν, τέθηκε σε εφαρμογή ένα σχέδιο για τη μετατροπή αυτών των βιομηχανικών χώρων στην προκυμαία. Κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει τότε τη δημοτικότητα του Elbphilharmonie Hamburg. Τα εισιτήρια διανέμονται συνεχώς για τα μουσικά του δρώμενα (κάτι που οφείλεται εν μέρει και στην προσιτή τιμή των εισιτηρίων σε σύγκριση με άλλες φιλαρμονικές σε όλο τον κόσμο).

Το εσωτερικό του χώρου είναι επίσης δημοκρατικό σε διάταξη, που σημαίνει ότι όλες οι 2.100 θέσεις βρίσκονται γύρω από την κύρια σκηνή, κάνοντας το καθένα από αυτά ισότιμο στην ποιότητα της εμπειρίας. Σε σχέση με την προσφυγική κρίση στην Ευρώπη, το Elbphilharmonie χρησιμοποίησε τη δημοτικότητά του με θετικό τρόπο: παρουσιάζοντας ένα φεστιβάλ αφιερωμένο στη συριακή μουσική και τον πολιτισμό που συγκέντρωσε τους κατοίκους και τις νέες αφίξεις στην πόλη.

Apple Park από την Foster + Partners, Cupertino, California, 2017

Για μερικούς, το Apple Park θα είναι πάντα το τελικό όραμα του αμείλικτου ιδρυτή της επιχείρησης, Steve Jobs. Για αμέτρητους ακόμη, όμως, η τελευταία έδρα της Apple θα θεωρηθεί ως το απόλυτο αρχιτεκτονικό επίτευγμα για το πώς πρέπει να σχεδιαστεί η πανεπιστημιούπολη μιας εταιρίας που βασίζεται στην πρόοδο. Δημιουργήθηκε από την εταιρία Foster + Partners και η πανεπιστημιούπολη των 175 στρεμμάτων ήταν το αποκορύφωμα ενός ονείρου που ο Jobs είχε το 2004 ενώ περπατούσε στο Hyde Park του Λονδίνου. Ήταν εκεί που ο εικονικός ιδρυτής αποφάσισε να στεγάσει την εταιρία του σε ένα νέο περιβάλλον όπου το εμπόδιο μεταξύ κτιρίου και φύσης εξαφανίζεται με άψογο τρόπο. Για να εκπληρώσει αυτή την υψηλή φιλοδοξία, ο Jobs στράφηκε στον βραβευμένο με Pritzker αρχιτέκτονα Norman Foster. «Στην πρώτη μου συνάντηση με τον Steve Jobs το 2009, υπενθύμισε ότι η περιοχή [της κεντρικής Καλιφόρνιας] είναι το μπολ με φρούτα της Αμερικής και η ιδέα γεννήθηκε από την αναδημιουργία ενός τέτοιου τοπίου ως αναπόσπαστου μέρους της έννοιας», λέει ο Foster. «Με αυτή την προσέγγιση, το κτίριο και το περιβάλλον του είναι αδιαχώριστα και ειδικά για τις ανάγκες της Apple. Ο Steve και εγώ είχαμε ένα όραμα για το έργο, το Apple Park είναι το αποτέλεσμα των δύο ομάδων που γίνονται τελικά ένα».

Αυτό το όραμα περιλαμβάνει ένα κύριο, δακτυλιοειδές κτίριο που λειτουργεί με πλήρως βιώσιμη ενέργεια, μεγάλο μέρος του οποίου προέρχεται από τους ηλιακούς συλλέκτες που ευθυγραμμίζουν την κορυφή της δομής που μοιάζει με διαστημόπλοιο. Για μια εταιρεία τόσο πρωτοποριακή όσο η Apple, η ηλιακή ενέργεια φαινόταν σχεδόν αρχαϊκή. Αυτός είναι ο λόγος που ώθησε τον Foster και την ομάδα του να δημιουργήσουν ένα κτίριο που αναπνέει. Ανάμεσα σε κάθε όροφο υπάρχει ένας θόλος που ξεκολλάει ελαφρά, με κύριο σκοπό την προστασία των εργαζομένων από τον έντονο ήλιο της Καλιφόρνιας.

Τοποθετημένο μέσα σε κάθε θόλο είναι ένα σύστημα εξαερισμού που διοχετεύει αέρα μέσα κι έξω από το κτίριο. Ο Jobs (που δεν ήταν οπαδός του κλιματισμού) θέλησε για τους υπαλλήλους του να νιώθουν οποιοδήποτε αεράκι περνάει, σαν να κάθονταν έξω. Μέσα από μια ποικιλία αισθητήρων, το κτίριο διατηρεί μια θερμοκρασία από 68 έως 77 βαθμούς Φαρενάιτ, με τη χρήση πρόσληψης και απελευθέρωσης φυσικού αέρα. Η πανεπιστημιούπολη στεγάζει επίσης 9.000 δέντρα, πολλά από τα οποία είναι μηλιές, δαμασκηνιές, βερικοκιές και άλλα οπωροφόρα δέντρα. Το καταπράσινο περιβάλλον δεν είναι μόνο για την αισθητική, ωστόσο όλες οι ποικιλίες είναι ανθεκτικές στην ξηρασία, φτιαγμένες επίσης για να αντέχουν στην αλλαγή του κλίματος.

Louvre Abu Dhabi του Jean Nouvel, Abu Dhabi, United Arab Emirates, 2017

Εάν η τελευταία δεκαετία μπορεί να θεωρηθεί ως η σύγχρονη Αραβική Αναγέννηση για το πλούσιο σε πετρέλαιο έθνος των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, τότε το Louvre Abu Dhabi είναι σίγουρα το κεντρικό στοιχείο αυτού του κινήματος. Ολοκληρώθηκε το 2017, εκτιμάται σε αξία 650 εκατομμύρια δολάρια και θεωρείται ορόσημο για μια πόλη που, τη δεκαετία του 1950, δεν είχε πλακόστρωτους δρόμους, ηλεκτρικό ρεύμα ή τρεχούμενο νερό. Η δομή των 258.333 τετραγωνικών ποδιών, που σχεδιάστηκε από τον Jean Nouvel, διαθέτει έναν εντυπωσιακό θόλο από ανοξείδωτο χάλυβα και αλουμίνιο όπου όταν ο έντονος ήλιος της Μέσης Ανατολής χτυπάει στον τρούλο, οι φωτεινές ακτίνες περνούν στο εσωτερικό υπό μορφή αστρικών σχημάτων. Χρειάστηκαν οκτώ χρόνια κατασκευής για να ευθυγραμμιστούν τα αστέρια σε αυτό το κτίριο, το οποίο είναι το μεγαλύτερο μουσείο τέχνης στην Αραβική Χερσόνησο.

Σε αντίθεση με το Εθνικό Μουσείο του Κατάρ (το οποίο ήταν εξαιρετικά εθνικιστικό και κατασκευάστηκε δύο χρόνια αργότερα), το Louvre Abu Dhabi προωθεί με εντυπωσιακό τρόπο τη δυτική τέχνη που διασπείρεται σε 23 χώρους γκαλερί (συμπεριλαμβανομένης της αυτοπροσωπογραφίας του Van Gogh το 1877, της ζωγραφικής του Monet του 1877 για τον σιδηροδρομικό σταθμό Saint-Lazare, το διάσημο πορτρέτο του Ναπολέοντα του Jacques-Louis David που διασχίζει τις Άλπεις σε ένα άσπρο άλογο και τη Σύνθεση με μπλε, κόκκινο, κίτρινο και μαύρο του Mondrian του 1922).

CopenHill του Bjarke Ingels Group, Κοπεγχάγη, 2017

Ο Bjarke Ingels, ιδρυτικός συνεργάτης και δημιουργικός διευθυντής του Bjarke Ingels Group (BIG), δεν είναι ξένος στη ριζοσπαστική αρχιτεκτονική. Ο 44χρονος αρχιτέκτονας έχει ένα βιογραφικό σημείωμα που θα ικανοποιούσε τους αρχιτέκτονες δύο φορές την ηλικία του. Ωστόσο, ο σχεδιασμός του CopenHill, μιας δομής στην πατρίδα του στην Κοπεγχάγη, δείχνει την απόλυτη μεγαλοφυΐα του νεαρού αρχιτέκτονα. Στον πυρήνα του, το CopenHill αποτελεί απόδειξη ότι η οικολογική αρχιτεκτονική μπορεί να επιτευχθεί με υψηλό σχεδιασμό. Για τον σκοπό αυτό, ο φιλικός προς το περιβάλλον σταθμός παραγωγής ενέργειας από απόβλητα σε ενέργεια δεν εκπέμπει τοξίνες στην ατμόσφαιρα. Μακριά από αυτό. Η δομή μπορεί να καίει 400.000 τόνους αποβλήτων ετησίως μετατρέποντας τα σε αρκετή καθαρή ενέργεια ώστε να τροφοδοτήσει 60.000 σπίτια στην περιοχή.

Αλλά η χρήση του δεν είναι μόνο για τη διαχείριση των αποβλήτων-είναι επίσης και για διασκέδαση. Ενώ η Δανία έχει αρκετή ποσότητα χιονιού, η χώρα είναι μάλλον επίπεδη και δεν αποτελεί ιδανικό έδαφος για τους λάτρεις του σκι. Στην κορυφή της οροφής του CopenHill υπάρχει μια χιονοδρομική πίστα περίπου 1.500 ποδιών, η οποία είναι προσβάσιμη μέσω ανελκυστήρα από το εσωτερικό του κτιρίου. Υπάρχουν τρεις διαδρομές για τους σκιέρ: μία για αρχάριους, μία για τους ενδιάμεσους και, τέλος, μία για τους ειδικούς. «Αυτό που αγαπώ σ’ αυτό το έργο είναι ότι δείχνει την παγκόσμια δύναμη της «μορφοποίησης» που δίνει μορφή στο μέλλον», λέει ο Ingels. «Έχω ένα γιο ηλικίας εννέα μηνών και θα μεγαλώσει σε έναν κόσμο που δεν ξέρει ότι υπήρξε κάποτε χρόνος που δεν θα μπορούσε κανείς να κάνει σκι στην οροφή ενός σταθμού ηλεκτροπαραγωγής».

The National Memorial for Peace and Justice του MASS Design Group σε συνεργασία με την Equal Justice Initiative, Montgomery, Alabama, 2018

Το Εθνικό Μνημείο για την Ειρήνη και τη Δικαιοσύνη φαίνεται να παρηγορεί τους επισκέπτες του. Ωστόσο, δικαίως, η κατασκευή κάνει κάνει ακριβώς αυτό. Σχεδιασμένο από την εταιρεία που εδρεύει στη Βοστώνη, το MASS Design Group, το υπαίθριο μνημείο δημιουργήθηκε για να τιμήσει τα θύματα της θανάτωσης χωρίς δίκη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι επισκέπτες εισέρχονται στο μνημείο και περπατούν μαζί με τις σκούρες κόκκινες στήλες. Αυτές οι στήλες περιλαμβάνουν τόσο τα ονόματα των θυμάτων όσο και τις κομητείες όπου συνέβησαν αυτά τα αδιανόητα γεγονότα (όπως όταν, το 1877, ο Αρθούρος St. Clair, Υπουργός της Φλόριντα, θανατώθηκε χωρίς δίκη επειδή έκανε το γάμο ενός μαύρου άνδρα και μιας λευκής γυναίκας ή το 1930 , όταν ο Lacy Mitchell θανατώθηκε χωρίς δίκη στη Georgia γιατί κατέθεσε εναντίον ενός λευκού άνδρα κατηγορούμενου ότι βίαζε μια μαύρη γυναίκα).

Καθώς οι επισκέπτες παίρνουν πληροφορίες γι’ αυτά τα ονόματα, το έδαφος σιγά-σιγά κλίνει προς τα κάτω, ενώ οι κίονες παραμένουν στο ίδιο επίπεδο, τελικά κρέμονται πάνω από τους επισκέπτες με έναν τρόπο που κάνει αναφορά στις θανατώσεις που συνέβησαν σε όλη τη χώρα. Από εκεί, το μουσείο ανοίγει προς έναν κεντρικό χώρο όπου οι επισκέπτες στέκονται και κοιτάζουν πίσω σε όλες τις κρεμαστές στήλες. Το Εθνικό Μνημείο για την Ειρήνη και τη Δικαιοσύνη είναι μια εκπαιδευτική εμπειρία για κάθε επισκέπτη. Τι περισσότερο θα μπορούσαμε να ζητήσουμε από μια κατασκευή που σκοπεύει να ρίξει φως σε ένα τόσο σκοτεινό παρελθόν;

Σχολή Fass και Κατοικία Καθηγητών από τον Toshiko Mori, Fass, Σενεγάλη, 2019

Μεγάλο μέρος της αρχιτεκτονικής αφορά τη λήψη ενός μεγάλου οράματος και την προσαρμογή του σε κοινοτικό επίπεδο. Και ίσως αυτό είναι πραγματικά εμφανές στην Σχολή Fass και στην Κατοικία των Καθηγητών, ένα δημοτικό σχολείο στην ακτή της Σενεγάλης που σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Toshiko Mori που εδρεύει στη Νέα Υόρκη, ο οποίος στην κυκλική δομή του αφηγείται την ιστορία της γης. «Ο σχεδιασμός βασίζεται σε ένα λαϊκό πρότυπο των αρχαίων συλλογικών κατοικιών της Σενεγάλης», λέει ο Mori. «Τα τυποποιημένα σχολεία στην περιοχή αυτή αποτελούνται από ορθογώνια τείχη από σκυρόδεμα και κυματοειδείς μεταλλικές οροφές – πολύ εχθρικές και αποξενωμένες κατασκευές που γίνονται πολύ καυτές κάτω από τον ήλιο και απίστευτα θορυβώδεις κατά τη βροχή». Ωστόσο, για τη Σχολή Fass και την Κατοικία των Δασκάλων, ο Mori προμηθεύτηκε από τη γη τούβλα που υποστηρίζονται από χάλυβα και μπαμπού για τοίχους. Στη συνέχεια οι τοίχοι βάφτηκαν λευκοί, ένα σημαντικό βήμα που αποκλίνει τις ακτίνες του ήλιου. Η ταράτσα του σχολείου είναι ένας συνδυασμός μπαμπού και γρασίδι, ένα άλλο στοιχείο που διατηρεί τις θερμοκρασίες κάτω στην τάξη (οι θερμοκρασίες μπορούν να υπερβαίνουν τακτικά τους 100 βαθμούς Φαρενάιτ στο Fass).

Το σχολείο, το οποίο στεγάζει περίπου 300 μαθητές ηλικίας από 5 έως 10 ετών, είναι το πρώτο στην περιοχή που διδάσκει τα παιδιά να διαβάζουν και να γράφουν στη μητρική τους γλώσσα, την Πούλααρ, καθώς και στα γαλλικά. “Από αρχιτεκτονική άποψη, ήθελα να επεκτείνω τις δυνατότητες μιας οικογενειακής τυπολογίας και να την μετατρέψω σε μια νέα, σύγχρονη εικόνα με κοινές λειτουργίες και χώρους”, εξηγεί ο Mori. Με άλλα λόγια, ο αρχιτέκτονας που γεννήθηκε στην Ιαπωνία ανέλαβε με επιτυχία ένα μεγάλο όραμα και του έδωσε σύγχρονη πνοή.

Εθνικό Μουσείο του Κατάρ του Jean Nouvel, Doha, Qatar, 2019

Εάν το κοινό ήλπιζε να δει τα δισεκατομμύρια δολάρια της δυτικής τέχνης που είχε αγοράσει το Κατάρ τις τελευταίες δεκαετίες, τότε φαίνεται ότι η κατασκευή ενός εθνικού μουσείου στη χώρα τους ήταν μια αναγκαιότητα. Και ενώ αυτό συνέβη το 2019, με το άνοιγμα του Εθνικού Μουσείου του Κατάρ, τα έργα των Picasso, Rothko, Pollock και Cézanne δεν βρέθηκαν πουθενά. Αυτό που απέκτησε το κοινό, με τη μορφή ενός εκπληκτικού κτιρίου που σχεδιάστηκε από τον Jean Nouvel, θα μπορούσε να ήταν ακόμα καλύτερο. Το μουσείο περιλαμβάνει πολλά αντικείμενα, ιστορίες και εικόνες – από την ανακάλυψη του πετρελαίου στον Περσικό Κόλπο έως τη δημιουργία του σύγχρονου Κατάρ. Ωστόσο, πολλά, αν όχι όλα τα εθνικά μουσεία σε ολόκληρο τον κόσμο, με κάποια μορφή, στρέφουν την προσοχή τους στην ιστορία του λαού τους από τις αρχές της ύπαρξής τους μέχρι τη σύγχρονη εποχή.

Αυτό που κάνει το Εθνικό Μουσείο του Κατάρ να ξεχωρίζει από οποιοδήποτε άλλο μουσείο, φυσικά, είναι η επαναστατική του αρχιτεκτονική. Το εξωτερικό του κέλυφος αποτελείται από 539 δίσκους, με 76.000 σχεδιαγράμματα στα στοιχεία επένδυσης ενώ οι εσωτερικοί χώροι στριφογυρίζουν και στρέφονται, η οροφή ανεβαίνει και βυθίζεται, κρατώντας συνεχώς τους επισκέπτες έκπληκτους μέσα στις ένδεκα συνδεδεμένες γκαλερί. Αυτό όμως δίνει την εξήγηση γιατί το έργο του Νοuvel να σχεδιάσει αυτό το μουσείο ήταν τόσο δύσκολο είναι αυτό που του ζητήθηκε – να δημιουργήσει ένα κτίριο που θα γίνει η ίδια η ενσάρκωση της ταυτότητας του Κατάρ. Η απάντησή του ήρθε με τη μορφή ενός τριαντάφυλλου της ερήμου, ενός φυσικού φαινομένου στην περιοχή που αποτελείται από μια στρωματοποιημένη κρυστάλλωση ορυκτών που βρίσκονται σε αλμυρή άμμο. Ο Nouvel κατάφερε να καταγράψει την ουσία του θαύματος που υπήρξε ο σχηματισμός του Κατάρ, ενός μικρού έθνους που εκτείνεται σε 4,416 μόλις τετραγωνικά μίλια.

The Shed των Diller Scofidio + Renfro και David Rockwell, Νέα Υόρκη, 2019

Για πολλούς, ο στόχος του νέου πολιτιστικού κέντρου των 475 εκατομμυρίων δολαρίων της Νέας Υόρκης φαινόταν κάτι αδύνατο. Πόσο μάλλον ένα πολιτιστικό κέντρο, που απευθύνεται σε νεαρούς που πιστεύουν ότι τα έχουν δει όλα. Η απάντηση ήταν ένα κτίριο τοποθετημένο σε τροχούς έτσι ώστε να μπορεί να πολλαπλασιαστεί σε δύο, ενώ παράλληλα παρέχει αναμφισβήτητα το πιο διαφορετικό lineup των παραστάσεων που η πόλη έχει δει ποτέ.

Το The Shed, το οποίο άνοιξε την άνοιξη του 2019, ξεκίνησε σαν ένας στατικός πολιτιστικός χώρος 200.000 τετραγωνικών ποδιών. Ωστόσο, η δομή του αποτελείται από ένα εξωτερικό κέλυφος, φτιαγμένο από ελαφρύ πάνελ το οποίο κάθεται σε ένα σύνολο τροχών που συνδέονται με ένα μικρό κομμάτι. Αφού ενεργοποιηθεί με κινητήρα 121 ίππων, το κέλυφος μετακινείται μακριά από το κύριο πλαίσιο του κτιρίου, δημιουργώντας έτσι ένα εντελώς νέο κτίριο που είναι μέρος του αρχικού κτιρίου. «Συχνά, τα ευέλικτα κτίρια είναι γενικής μορφής, θέλαμε να δημιουργήσουμε ένα ευέλικτο κτίριο που να έχει ισχυρό αρχιτεκτονικό χαρακτήρα», λέει η Elizabeth Diller, συνεργάτης της Diller Scofidio + Renfro, συνεργάτες αρχιτέκτονες, στο σχεδιασμό του The Shed. «Ο στόχος μας ήταν να δημιουργήσουμε ένα κτίριο που θα ήταν τόσο ευέλικτο, θα προσαρμοζόταν σε ένα μέλλον που δεν είναι ακόμη αναγνωρίσιμο και θα ήταν τόσο ευέλικτο ώστε θα μπορούσε να αλλάξει ακόμη και το αποτύπωμα του».

Πηγή: architecturaldigest.com

Μια χειμωνιάτικη σιέστα μέσα σε δεντρόσπιτα εκπληκτικού design στην Ιταλία

Ένας συνδυασμός φύσης και υψηλού design αποκαλύπτει ποιο θα είναι το μέλλον του τουρισμού και της αρχιτεκτονικής. Τα παραπάνω εντυπωσιακά δεντρόσπιτα, που τον σχεδιασμό τους θα αναλάβει το αρχιτεκτονικό στούντιο Peter Pichler Architecture, χαρακτηρίζονται από τις μυτερές στέγες και τη μαύρη, ξύλινη επένδυσή τους.


Πέρα όμως από το design τους, αυτά τα δεντρόσπιτα ξεχωρίζουν και για την τοποθεσία στην οποία θα βρίσκονται, δηλαδή την οροσειρά των Δολομιτών της βόρειας Ιταλίας.

To γνωστό στούντιο αρχιτεκτονικής, που έχει ως έδρα του το Μιλάνο, σχεδίασε τα παραπάνω δεντρόσπιτα, τα οποία λειτουργούν ουσιαστικά ως δωμάτια ξενοδοχείου, για να προσφέρουν στους τουρίστες τη δυνατότητα να συνδεθούν με τη φύση.

Τα κτίρια αυτά, παρόλο που δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί, θα χτιστούν σχεδόν εξ ολοκλήρου με ξύλο πεύκων και ελάτων της περιοχής, ενώ η εξωτερική τους επένδυση θα βαφτεί σε μαύρο χρώμα για να ταιριάζει περισσότερο με το περιβάλλον.

«Η σύλληψη για το συγκεκριμένο πρότζεκτ βασίστηκε στην έννοια της χαλάρωσης που μπορεί να προσφέρει και στον συνδυασμό φύσης και αρχιτεκτονικής» αναφέρουν μέλη του στούντιο. «Άλλωστε, πιστεύουμε ότι το μέλλον του τουρισμού βασίζεται στη σχέση του ανθρώπου με τη φύση και η “βιώσιμη αρχιτεκτονική” μπορεί να ενισχύσει ακόμη περισσότερο αυτή τη σχέση».

Το μέγεθος των δεντρόσπιτων κυμαίνεται από 35-45 τ.μ., όμως όλα έχουν την ίδια «αιχμηρή» βάση και οροφή. Ο λόγος, φυσικά, αυτής της επιλογής δεν είναι τυχαίος, αλλά στηρίζεται στην προσπάθεια εναρμόνισης των κτιρίων με το σχήμα των πεύκων και των ελάτων που υπάρχουν τριγύρω στο καταπράσινο δάσος.

Τα κτίρια αυτά, παρόλο που δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί, θα χτιστούν σχεδόν εξ ολοκλήρου με ξύλο πεύκων και ελάτων της περιοχής, ενώ η εξωτερική τους επένδυση θα βαφτεί σε μαύρο χρώμα για να ταιριάζει περισσότερο με το περιβάλλον. Καθένα από αυτά θα στηρίζεται με τσιμέντο στο έδαφος, ενώ ακόμη μεγαλύτερη προστασία θα υπάρχει χάρη στους γυάλινους τοίχους.

design

Στο εσωτερικό τους, αυτά τα cozy δεντρόσπιτα θα επενδυθούν με ξύλο ελάτου, πράγμα που θα δίνει μια μεγαλύτερη αίσθηση ζεστασιάς, ενώ παράλληλα θα έρχεται και σε αντίθεση με τις προσόψεις του. Όλα τα κτίρια θα είναι δύο επιπέδων, προκειμένου οι επισκέπτες να έχουν περισσότερες θέες του μαγευτικού δάσους.

Στο ισόγειο, πέρα από τον χώρο ανάγνωσης και το σαλόνι, θα υπάρχει επίσης μπάνιο και σκάλα που οδηγεί στον πάνω όροφο, εκεί δηλαδή όπου βρίσκεται μόνο ένα κρεβάτι με κατεύθυνση προς το βουνό. Εκτός αυτού, στο πίσω μέρος του πάνω ορόφου θα υπάρχει κι ένα μικρότερο μπάνιο.

Κάθε δεντρόσπιτο θα έχει δίπλα του μια δεξαμενή για τη συλλογή και την επαναχρησιμοποίηση του νερού της βροχής, ενώ γεωθερμικές αντλίες θα χρησιμοποιούνται συγχρόνως για λόγους θέρμανσης κατά τους χειμερινούς μήνες.

Με πληροφορίες από Dezeen

Πηγή: lifo.gr

Apple Aventura: Αυτό είναι το νέο κατάστημα της εταιρείας στο Μαϊάμι

Το Apple Aventura είναι εμπνευσμένο από την αρ ντεκό αρχιτεκτονική αυτής της πόλης.


Το Apple Aventura ολοκληρώθηκε από το αρχιτεκτονικό γραφείο Foster + Partners το κατάστημα της Apple στο Μαϊάμι, εμπνευσμένο από την αρ ντεκό αρχιτεκτονική της πόλης.

Σχεδιασμένο με στενή συνεργασία με την ομάδα ντιζάιν της εταιρείας, της οποίας ηγείται ο Σερ Τζόναθαν Άιβ -Τζόνι Άιβ, για τους πολλούς- φέρνει τον κόσμο κάτω από μια κυματοειδή θολωτή στέγη, η οποία σαφώς αναφέρεται στη ναυτική και αρχιτεκτονική κληρονομιά του Μαϊάμι.

Βρίσκεται στη νέα πτέρυγα του mall «Aventura», δίπλα σε έναν πύργο με ελικοειδή κλίμακα που σχεδίασε ο Βέλγος καλλιτέχνης Κάρστεν Χέλερ.

«Αγαπάμε την τιμιότητα και καθαρότητα του τσιμέντου» δήλωσε ο επικεφαλής του Foster + Partners, Στέφαν Μπέλινγκ.

«Η γλώσσα και η υλικότητα στο «Apple Aventura» έχει ως πηγή έμπνευσης τις λευκές αρ ντεκό παραδόσεις και το κλίμα του Μαϊάμι, εκφράζοντας τον χώρο και την κουλτούρα του.

Είναι το πρώτο κατάστημα της εταιρείας με λευκό προκατασκευασμένο τσιμέντο ως κυρίαρχο δομικό υλικό και, επίσης, είναι συνέχεια της υλικότητας που εξερευνήσαμε στο Apple Park».

Apple Aventura

«Αυτό το κατάστημα είναι, για εμένα, πολύ «Μαϊάμι» – τα ιδιαίτερα δέντρα, το φως και η καινούργια στέγη» πρόσθεσε ο Τζόνι Άιβ, ο οποίος προσφάτως δήλωσε ότι φέτος αποχωρεί από την εταιρεία.

«Είναι, επίσης, πεμπτουσία της εταιρείας, παντρεύοντας το υπαίθριο λαϊφστάιλ με μια αίσθηση ελευθερίας που είναι εγγενής στον τρόπο που δουλεύουμε».

Ένας πυκνοφυτεμένος κήπος, με τραπέζια και καρέκλες από τικ, καλωσορίζει τους επισκέπτες.

Πηγή: ethnos.gr

#Κατάστημα #Apple Aventura #Μαϊάμι #Κτίριο #Αρχιτεκτονική και Δόμηση

Η κατοικία «Smith House» στις ακτές του Ατλαντικού Ωκεανού

Το Smith House βρίσκεται στις ακτές του Ατλαντικού Ωκεανού στη Νέα Σκωτία και αποτελείται από μια σειρά από απλούς ορθογώνιους όγκους τοποθετημένους σε μια πέτρινη βάση τοπικού γρανίτη.


Το Smith House ενώ αρχικά ακούγεται σαν ένα ακόμα παραδοσιακό κτίσμα, η επένδυση που λαμβάνει από χάλυβα Corten και οι καθαρές γραμμές του, καταφέρνουν και του δίνουν μια σύγχρονη εικόνα.

Smith-House

Οι τρεις δομές είναι οργανωμένες για να δημιουργήσουν μια σειρά αυλών, εμποδίζοντας τον άνεμο και επιτρέποντας στο φως του ήλιου να εισχωρεί κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Εσωτερικά, οι χώροι διαβίωσης χωρίζονται σε δύο κομμάτια και φέρουν ρουστίκ στοιχεία τα οποία συνδυάζονται άψογα με τον μινιμαλισμό που κυριαρχεί σε όλους τους χώρους.

Smith-House

Οι ξύλινες οροφές, το πέτρινο τζάκι και τα παράθυρα που βλέπουν στη θάλασσα και προσφέρουν εκπληκτικές εικόνες, ολοκληρώνουν την κατοικία που ακούει στο όνομα Smith House.

Smith-House

Πηγή: didee.gr

Παραδόθηκε το νέο κτίριο γραφείων της Adidas στην Γερμανία

Την Arena, το νέο κτίριο γραφείων και κέντρο υποδοχής της Adidas, ολοκλήρωσε μέσα στον χώρο Adidas World of Sports στο Χερτσογκενάουραχ της Γερμανίας το αρχιτεκτονικό γραφείο Behnisch Architecten.


Με ένα ισόρροπο παίγνιο μεταξύ διαφάνειας, τοπίου και μοντέρνας αρχιτεκτονικής σύλληψης, το γερμανικό γραφείο οικοδόμησε ένα εντυπωσιακό τοπόσημο μέσα στον χώρο του στρατηγείου της εταιρείας αθλητικών ειδών.

Τοπόσημο, το οποίο αποτελείται από έναν αφηρημένο όγκο στον οποίο στεγάζονται τρεις όροφοι γραφείων.

Επιπλέον, σε αυτόν τον γλυπτό «λόφο» φιλοξενείται και ο χώρος εισόδου στο κτίριο, μέρος του οποίου χώρου είναι ανοιχτό στο κοινό και οδηγεί σε ένα πελώριο φωτεινό αίθριο, κατάλληλο για ποικίλα events.

Πηγή: ered.gr

#Κτίριο #adidas # Γερμανία  #Αρχιτεκτονικη και Δόμηση